بسم الله...

دلگیرم...

دلگیرتر از غروب جمعه ها...

کسی شبیه من را کسی شبیه خودم...

بگذریم...

حال نامعلوم را نباید گفت..

باید دفن کرد

باید کشت...

و من چقدر راحت میکشم همه چیزم را...

الهی و ربی من لی غیرک...

بسم الله الرحمن الرحیم...

جان در تن من چکار دارد بی تو...

چله کمیل بگیرم بلکه بگیرند از من این جسم و درد هایش را...

بی تو هیچ چیز سر جایش نیست....

احساساتم را به سخره گرفته اند...

مرا با همه ی بغض هایم یک نفر امشب بیاید و دفن کند...

لطفا...

برای هادی جانم؛یک سینع حرف هست ولی نقطه چین بس است....

چه دردی میکشند از زبان نفهمی من...

....روح من جبر را نمیفهمد والله...

بسم الله...

تو بگو خریت...من میگویم معرفت...

اصلا چه اهمیتی دارد این حرف ها؟!

مرا از معرفت آفریده اند...

چله صبوری را علم میکنم ...صف بکشید جلویم...

یا مرگ یا تمایز....

تولدت مبارک بعضی های مهربان من...

یا سلام.. برایت امروز از آدما گله آوردم.. آدم هایی که کنارت نشسته اند آدم هایی که جان دلم خطابت میکنند آدم هایی که ادعای دوست داشتنشان کر کرده عالم را ...در همین فاصله کوتاه... چند قدم درد کشیدن و ز

هر نفسی مرگ را میچشد، و ما شما را به بد و نیک و خیرات و شرور عالم مبتلا کنیم تا شما را بیازماییم و (هنگام مرگ) به سوی ما بازگردانده میشوید....

دارد میرسد کم کم

زمان رفتن...

کجایی؟

برای هادیم：این روزها درون خوابم…بیدار نمیشوم...مدام...

جانم به دست تو سپرده ام ...

برمیگردم...

بسم الله الرحمن الرحیم

از بس که گفته اید تو شاعر نمیشوی

مضمون شعر های ترم درد میکند..

...نمیدانم چه بگویم...

مرا به سمت خودت بکشان...

یا خودت را به سمت من...

برای هادیم：فیض روح القدس ار باز مدد فرماید...میدانی چه میشود!حافظ همیشه راست میگوید...

غم مخور...